GLP-1-medicijnen zoals Ozempic en Wegovy hebben de manier waarop mensen naar eten kijken ingrijpend veranderd. Minder bekend is wat er gebeurt zodra gebruikers ermee stoppen. Onderzoeksbureau MMR Research onderzocht die fase en sprak daarvoor 3.000 mensen in het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Duitsland, Brazilië en China.
▼
Controle voelt niet altijd vanzelfsprekend
Van de Britse gebruikers zegt 83% zich meer in controle te voelen over eten en drinken. Daarnaast geeft 51% van de huidige en voormalige gebruikers aan dat het medicijn aanhoudende, ongewenste gedachten aan eten heeft verminderd. Over de precieze onderzoeksopzet, zoals de definitie van ‘gebruiker’ en het afnamemoment, is verder weinig bekendgemaakt. Ook voelt 82% zich vóór het gebruik vastgelopen in eerdere pogingen om af te vallen. Tijdens het gebruik verandert bovendien de manier waarop eten wordt ervaren. Zoetigheid kan ineens overweldigend smaken, rijke gerechten voelen zwaarder en oude favorieten verliezen hun aantrekkingskracht, terwijl andere smaken juist intenser worden beleefd.
De vergeten groep die stopt
Het meest opvallende deel van het onderzoek gaat niet over de gebruikers zelf, maar over de mensen die stoppen met GLP-1-medicijnen. Kosten, bijwerkingen en de moeite om een behandeling vol te houden maken stoppen voor veel mensen een reële mogelijkheid. Wanneer de medicatie wegvalt, keren trek en voortdurende gedachten aan eten bij veel mensen terug, terwijl het gevoel van controle onder druk komt te staan.
Volgens het onderzoek zoeken zij niet zozeer verzadiging, maar stabiliteit. Ze willen eten dat veilig voelt zonder somber te maken, genot biedt zonder terugval en steun geeft zonder oordeel. Voor merken en onderzoekers is dit een onderbelichte doelgroep. De aandacht gaat nog vooral uit naar actieve gebruikers, terwijl juist de mensen die stoppen met minstens zoveel onzekerheid te maken krijgen.
Wat dit betekent voor productontwikkeling
Volgens MMR verandert de opkomst van GLP-1-medicijnen niet alleen hoeveel mensen eten, maar ook hoe zij verlangen naar voedsel. Gebruikers stoppen niet met genieten, maar doen dat minder vaak, in kleinere hoeveelheden en met hogere verwachtingen van de ervaring. Eén stukje chocolade kan nog voldoening geven, terwijl een volledige maaltijd ineens te veel kan zijn.
Dat verandert ook de eisen die consumenten aan producten stellen. Smaak, textuur, ritueel en emotionele betekenis worden belangrijker dan het simpelweg opwekken van nog een moment van trek. Volgens MMR kunnen deze veranderingen uiteindelijk ook invloed hebben op consumenten die zelf geen GLP-1 gebruiken, doordat producten en verwachtingen rondom eten mee veranderen.