Data en technologie zijn voor onderzoeksteams breder beschikbaar dan ooit. Toch leveren teams trager dan stakeholders verwachten. Dat komt door jaren aan tools toevoegen, vaak zonder goed na te denken over hoe die op elkaar aansluiten. Dat stelt Dr. Julia Mittermayr, EVP Growth Strategy bij Rep Data, in een analyse op Research World.
▼
Zo groeide de stapel
De opstapeling is niet het gevolg van slechte keuzes van onderzoeksteams. De sector is in de loop der jaren laag voor laag opgebouwd. De standaardaanpak om research te moderniseren was steeds hetzelfde: voeg een tool toe voor het probleem dat op dat moment het meest urgent is. Zo ontstonden aparte oplossingen voor vragenlijsten, werving, fraudedetectie en meer. Elke toevoeging loste iets op, maar samen werden ze lastiger te beheren dan het proces dat ze moesten verbeteren.
Niet de tools, maar de overdrachten
Het probleem zit vaak in wat er tussen de afzonderlijke tools gebeurt. Elke stap en elke tool lost een probleem op, maar creëert ook een nieuw punt waar iets mis kan gaan. Dat leidt tot drie tastbare gevolgen:
- Senior onderzoekers besteden hun tijd aan het coördineren van systemen in plaats van het interpreteren van bevindingen.
• Verantwoordelijkheid wordt vager naarmate meer partijen een deel van het proces beheren.
• De cognitieve belasting neemt toe: onderzoekers beheren interfaces, exports en uitzonderingen terwijl de organisatie verwacht dat ze insights produceren.
Bureaus voelen het het hardst
Bureaus vangen de complexiteit van workflows op namens klanten. Ze werken binnen een keten van inkoopgesprekken, leverancierscoördinatie, platformbeperkingen, kwaliteitsescalaties en rapportageoverdrachten. Wanneer systemen niet goed op elkaar aansluiten, ligt de verantwoordelijkheid bij hen om alles met elkaar te verbinden. Dat helpt op de korte termijn, maar het is geen houdbaar model. Elke handmatige ingreep kost tijd die niet altijd is begroot en elke extra opschoonronde drukt de marge.
En ook opdrachtgevers merken het, alleen anders
Bij interne insights-teams is de pijn minder zichtbaar, maar strategisch groter. Interne teams worden steeds vaker verwacht als zakelijke versnellers te fungeren, niet als projectmanagers. Ze moeten de organisatie helpen sneller beslissingen te nemen, impact aantonen en geloofwaardig blijven bij stakeholders. Workflows die verspreid zijn, maken dat lastiger. Ze vertragen de levering van antwoorden, maken de methode moeilijker uit te leggen en houden outputs vast in losse tools in plaats van dat ze doorstromen naar besluitvorming.
Wat er beter uitziet
De oplossing ligt niet in één allesomvattende tool, maar in een andere manier van inrichten. Minder overdrachtsmomenten, betere aansluiting tussen systemen, meer zicht tijdens veldwerk en kwaliteitscontroles die onderdeel zijn van het proces zelf. Voor bureaus betekent dat het standaardiseren van kernprocessen, zodat projectmanagers niet telkens opnieuw hoeven te beginnen. Voor opdrachtgevers: breng het aantal systemen terug dat nodig is om van een zakelijke vraag naar een betrouwbaar antwoord te komen.